woensdag 15 mei 2013


Van Klinkert en Co via directeur Brummelkamp naar Anna Heerkens

Het is er niet gemakkelijker op geworden zich voor te stellen dat er in de Hertenstraat op nummer 8 ooit een lakstokerij van Jan Klinkert heeft gestaan. Nieuwbouw nadert z'n voltooiing. Installateurs en schilders doen de finishing touch. In de top van de nieuwe gevel is een merksteen aangebracht waarop zinnebeeldig ‘geborgenheid en zorg’ is aangeduid, met het jaartal 2012. De omwonenden hebben juist deze week een uitnodiging ontvangen om 25 mei (2013) een kijkje in het nieuwe woonzorgcomplex te komen nemen dat naar ene Anna Heerkens is genoemd. Wie dat was (is) en waar die dat dan aan verdiend heeft, staat er niet bij. Ik snap ook niet goed wat die 'oren' aan het hoofd van het grote personage uitdrukken. Moeten ze het hoofdkapje van een diacones uit vroeger tijd verbeelden? Waarom staat dat personage trouwens zo dominant over het kleinere, van schrik terugwijkende personage heen? En wat heeft die op haar kop? Denkelijk gaat het om een verzorger enerzijds en een client-bewoner anderzijds? Waarom kijkt de verzorger de bewoner dan niet aan en bij hem of haar weg?

Naschrift: Anna Cornelia Johanna Heerkens-van Sonsbeeck legateerde in 1911 een toen kapitaal bedrag van 40.000 gulden aan de Onze Lieve Vrouwe Parochie om een huis voor bejaarden te bpouwen. Pas in 1932 werd er van dat geld een kleinschalig O.L.V. pensioon gerealiseerd, de voorloper van de latere Nieuwe Haven. (Uit een brochure van IJsselheem, zoals de koepel heet waar Anna Heerkens onder valt.)




Deze gevelsteen herinnert mij aan de eerste steen die op 9 september 1959 is gelegd door de heer Brummelkamp. C. Brummelkamp. Directeur. Die was de directeur van de Veluwse Autobus Dienst, VAD.




Waar blijft zo'n steen eigenlijk? Wordt die doodleuk met het slooppuin afgevoerd, door de puinbreker gehaald en vermalen om ergens onder een nieuwe straat in Stadshagen terecht te komen?
Overigens zijn bovenstaande foto's van 2009, toen de Kringloop net uit het pand getrokken was.
Zoals al eerder verteld hebben de door Klinkert verlaten loodsen eerst nog dienst gedaan voor ondernemer Eilert van Berkum als vatenspoelerij (1950-1959).
Op een foto nu in de verzameling van het Historisch Centrum Overijssel staat Eilert als schooljongen-met-pet, achterste rij.  Hij woonde toen op de hoek Molenweg en Molendwarsstraat waar zijn vader reeds een kuiperij had.


Daarvoor hebben dezelfde loodsen dienst gedaan voor de clichéfabriek van De Bruyn. Ik kan er niets over vertellen. Deze functie kwam ‘boven’ in het historisch onderzoek ter voorbereiding van de grondwatersanering. De Bruyn zou van 1941 tot 1980 van de panden gebruik gemaakt hebben?!
Foto’s ontbreken.  Overigens ontdek je dan en passant wel grappige bijvangsten. Bijvoorbeeld  deze van een andere VAD-garage, namelijk die  in Ermelo, die ter gelegenheid van de inhuldiging van koningin Juliana na 50 jaar Wilhelmina versierd werd.



Om kort te gaan in honderd jaar is er aan het voormalige Groenewegje over het Hertenland veel gebeurd en zijn de decors van leven en werken in onze buurt ingrijpend gewijzigd.